بازي درماني وسيله است براي رهاسازي استرس هاي مربوط به رشد و يادگيري مهارتهاي تازه.

 از اين شيوه زماني استفاده مي شود كه كودكان و نوجوانان به صورت كلامي همكاري نمي كنند و به وسيله بازي احساسات خود را آشكار مي سازد.
كودك با قرار گرفتن در موقعيتهاي زندگي از طريق نمايش در اتاق بازي به مهارتهايي مثل حل مسأله و تصميم گيري، مهارتهاي اجتماعي در سطح بالاتر و اعتماد به نفس بالا تر دست مي يابد. از آنجایی كه دنياي كودكان با دنياي بزرگسالان متفاوت مي باشد. بازي وسيله اي براي نزديك شدن به دنياي كودكان و يافتن علت رفتارهاي نامناسب آنهاست.
 

 كودكان معمولاً نيازها و ناراحتي هاي خود را به وسيله بازي با عروسكها، حيوانات و ساير وسايل اتاق بازي نشان مي دهند.


روانشناس پس از علت يابي رفتارها يك برنامه درماني براي كودك در نظر گرفته و علاوه بر آن راهكارهاي عملي نيز به خانواده مي دهد. در صورت همكاري

 متقابل خانواده و استفاده از راهكارهاي مناسب مي توان بهبود رفتارهاي كودك و پيشرفت او را مشاهده كرد.



بازي درماني به دو شيوه اجرا مي شود الف : انفرادي         ب : گروهي


باز درماني گروهي بيشتر براي بچه هايي كه مشكل ارتباطي و انزوا طلبي دارند، مفيد مي باشد. اين شيوه سبب افزايش همكاري و پذيرش قواعد و قوانين گروه

 از سوي بچه ها و رعايت آن مي شود.
 


                                     تعاریف بازی درمانی:

به روان درماني با كودكان ، بازي درماني گفته مي شود. كودكان  از طريق بازي راحتتر از صحبت كردن مي توانند احساسات و تخيلات خود را بيان كنند.

 بازي براي كودكان فعاليتي مهم است كه به رشد آنان كمك مي كند و به طور طبيعي درمان كننده نيز هست. بازي درماني يك فن تخصصي براي درمان

برخي از مشكلات دوران اوليه كودكي است كه از اصول روانكاوي منشا گرفته است. از بازي درماني در مراکز کاردرمانی نیز  استفاده مي شود.


-بازي درماني، رويكرد فعالي است كه مي توان آن را به طور انفرادي و يا  گروهي به كار برد، به گونه اي كه به كودكان و گاهي اوقات به نوجواناني كه در طي

 درمان كلامي همكاري نمي كنند اجازه مي دهد تا به واسطه بازي، احساسات هوشيار و ناهوشيارشان را آشكار سازد.

 برخ بازي را به عنوان مؤلفه اي از تحول شناختي و عقلاني مورد توجه قرار مي دهند. بعضی بازی را فرآيندي براي رهاسازي از استرس هاي مرتبط با رشد و بزرگ شدن مي دانند. از نظر برخی از صاحبنظران بازی بازتابي از فشارهاي فرهنگي است یا وسيله اي براي يادگيري مهارتهاي تازه.


                              حيطه های خدمات بازي درماني:

               1.   كودكان ADHD
               2 - بچه ها با مشكل اضطرابي
               3- ترس از ارتفاع، تاريكي و ...
               4 - پرخاشگري
               5 - لجبازي
               6 - اختلالات عاطفي و مشكلات 

               7 - اتيسم
               8 - نقص توجه


● تفاوت‌های رفتاری در بازی کودکان
یکی از راه‌هایی که می‌تواند تفاوت‌های رفتاری بین زن و مرد را توجیه کند، مشاهده این تفاوت‌ها در سازمان اجتماعی بازی‌هاست که الگوهای تعامل اجتماعی خاص را از طرف هر دو جنس می‌طلبد.
در مورد تفاوت‌ بازی‌ها در بین کودکان دبستانی، تحقیقی توسط لاور در سال ۱۹۷۲ صورت گرفت. او شش ویژگی در بازی کودکان را به شرح زیر مشاهده کرد.
۱) دخترها بیشتر از پسرها در محیط‌های سربسته و محیط خانه بازی می‌کنند.
۲) پسرها تمایل به بازی در گروه‌های بزرگ را دارند.
۳) گروه‌های بازی پسران را افرادی با سنین مختلف تشکیل می‌دهند. به عبارت دیگر دامنه سنی همبازی‌های پسران گسترده و وسیع است.
۴) دختران در بازی‌های پسرانه شرکت می‌کنند ولی عکس قضیه کمتر اتفاق می‌افتد.
۵) در بازی پسرها رقابت وجود دارد.
۶) بازی پسرها از نظر زمانی طولانی‌تر از بازی‌های دختران است.